Zon, strand & zakkenrollers

Inmiddels is het al weer dik 2 weken geleden dat ik jullie van een lang(dradig) verhaal heb voorzien, tijd voor een update dus!

Mogelijk dat sommigen wel hebben meegekregen waar ik onder andere heb uitgehangen, de afgelegde route ( zie 'Kaart' ) en een verzameling foto's zijn in de tussentijd wel toegevoegd.

Maar goed, terug naar 21 maart, terug naar Dong Hoi. De eigenaar van het hotelletje waar we verblijven is een aardige kerel. Als ik 's ochtends naar beneden kom nodigt ie me uit voor een kopje thee, we lullen wat over Vietnam, Holland, zijn gezin... je kent t wel. Hij is ontzettend blij dat ie een nieuwe vriend heeft gemaakt en wil dat op gepaste wijze vieren: met een glas zelfgestookte gin. Ik durf niet af te slaan en zo zit ik dus om 11 uur 's ochtends - nog voor ik iets heb gegeten - een glaasje gin weg te tikken. Als ie daarna aanstalten maakt om er nog meer in te schenken bedank ik toch maar vriendelijk.

In Dong Hoi blijven we niet echt lang, de reden waarom we er een stop gemaakt hebben zijn de Phong Nga caves. Daar gaan we heen met motorscootertjes die we hebben gehuurd bij onze behulpzame hotelier. Omdat hij er maar 1 te huur heeft zegt ie dat we er wel met drie tegelijk op kunnen. Dat is heel normaal hier trouwens, je ziet regelmatig hele gezinnen op 1 scootertje: pa rijdt, ma achterop met een kind op schoot en nog een kind tussen pa en het stuur in. Na enig bellen kunnen we toch een tweede scooter huren; de eerste is van zn vrouw en die andere ook van een of ander familielid of kennis ofzo. Wij dus op weg naar die grotten, daar nog geprobeerd om aan te sluiten bij een tourgroep bestaande uit vietnamezen om de kosten voor de boot te delen. Helaas zijn we dan met 1 persoon teveel, zo blijkt na dik een uur wachten. Omdat we het wachten wel zat zijn en toch die grotten in willen huren we dan onze eigen boot. Die grotten zijn heel groot en donker. Daarom is er verlichting aangebracht in allerlei kleuren, foto's nemen is echter niet al te makkelijk maar er staan inmiddels een paar op de site. Na de grotten maken we nog een ritje door een naastgelegen National Park, een erg mooie tocht over erg steile weggetjes. Opeens lopen er in 'the middle of nowhere' 2 vietnamezen langs de weg. Ik voel me vrij lullig om ze zomaar voorbij te rijden en neem ze allebei achterop: zo ervaar ik ook eens het 'echte' vietnamese scooterrijden :P Een aantal kilometers later geven ze aan dat ze op hun bestemming zijn: ik wordt bedankt met de grootste glimlach die ik tot dan toe heb gezien in vietnam, de beste kerel doet echt zn best hoewel ie nog maar 3 tanden in zn mond heeft. Na enig handenschudden en bedanken rijden wij weer verder. Later geef ik ook nog een lift aan 2 scholieren; alle anderen hebben een fiets maar deze jochies moeten lopen... Hierna is het genoeg geweest met gratis taxi spelen, we hebben nog wel een redelijke afstand te gaan en moeten gaan doorrijden willen we voor het donker terug zijn.

Zondag 23 maart nemen we de trein naar Hue, helaas blijkt het een trein te zijn met alleen harde houten bankjes en daarbij ook nog eens een hele langzame die overal waar mogelijk stopt. Maar goed, ergens in de avond komen we dan toch in Hue aan. De dag erna gaan we meteen op pad: opnieuw huren we motorbikes en gaan we buiten de stad naar verschillende keizerlijke tempels en tombes. Na twee tempels hebben we het wel gezien en rijden terug naar de stad, daar maken we nog een toertje door de oude stad (citadel van Hue). We vinden dat we eigenlijk wel genoeg gezien hebben van Hue en besluiten de volgende dag door te reizen naar Hoi An.

Naar Hoi An zitten we in een zogenaamde 'sleeperbus', waarbij je dus geen stoel hebt maar een bedje met een verstelbare leuning. Omdat ik niet al te lang ben kan ik me nog redelijk strekken, dit is wel comfortabel reizen zo! Ergens aan het eind van de middag komen we aan in Hoi An. Het is er behoorlijk warm en we vinden gelukkig een mooi hotel met zwembad, ook nog voor een redelijke prijs na enig afdingen en dreigen met weglopen :P

Hoi An is DE tailorstad van Vietnam. Er zijn een niet te tellen aantal kleermakers, getallen die worden genoemd door de Lonely Planet's gaan in de honderden. Je kan er laten maken wat je maar wilt: voor de dames bijvoorbeeld galajurken, rokjes, mantelpakjes, tassen, schoenen en noem maar op. Voor de heren bestaat het vooral uit schoenen en pakken. Omdat ik vanaf 2 juni toch echt weer aan het werk moet en ik denk dat Corne & Maarten het niet erg op prijs stellen als ik nog even in mn korte broek blijf rondlopen heb ik me op woensdag een pak laten aanmeten. De eerste passing was de dag erna, ik was erg tevreden over hoe het allemaal in elkaar zat en hoe geduldig ze waren met vermaken en dergelijke dat ik besloot om nog even wat naar andere stoffen te kijken. Toen heb ik er meteen nog eens 4 bij laten maken, alles natuurlijk met extra broeken want we blijven wel Hollanders he. De dagen daarna ben ik vooral druk geweest met het passen en laten vermaken van alle pakken. Daarbij heb ik ze echt laten werken want er is geen jasje of broek geweest waarbij ik niks heb laten vermaken. Maar goed, aangezien ze ook behoorlijke prijzen rekenen voor Vietnamese begrippen mag je ook wat verwachten. Tussen het passen door ben ik nog wel bij het strand geweest en heb verder wat bij het zwembad rondgehangen. Maandag was alles dan eindelijk klaar, snel naar het postkantoor om alles op te sturen en om 1800 uur de bus in naar Nha Trang.

Op 1 april zijn we (ik reis nog steeds met broer en zus uit Leusden) in Nha Trang aangekomen. Na een aantal hotels te hebben gezien vonden we kamers in een hotel waarbij er grote balkons met zeezicht waren, daarbij zit ik dan ook nog eens op de 9de verdieping :P Die dag meteen naar het strand gegaan. Daar zijn we allemaal behoorlijk verbrand, hoewel we de meeste tijd in de schaduw hebben gelegen. De dag erna flink uitgeslapen (in de nachtbus heb ik amper een oog dichtgedaan) en omdat we uit de zon wilden blijven zijn we naar het Oceanographic Institute & Museum gegaan. Dat is een combinatie van levend vis(voer) in aquaria en opgezette zeewezens (veel meer dan vis alleen). Zeker een interessante hoeveelheid dieren/planten en watnogmeer. Alleen de enorme hoeveelheid op sterk water gezette vissen/koralen/etc. was wat bizar om te zien. Mocht je ooit in de buurt zijn, ga even langs. Om jullie nu al mee te laten genieten heb ik een niet lullig aantal foto's geplaatst.

De afgelopen dagen zijn gevuld met relaxen; dat houdt in dat je niet veel doet en vooral films kijkt, aangezien ze hier 2 filmkanalen hebben op je tv in de kamer. Onderdeel van het relaxen bestond donderdag uit een bezoek aan een Hot Spa & modderbad - centrum: lekker onderdompelen in de modder, afwassen met mineraalwater, baden in mineraalwater en daarna zwemmen in een mineraalwaterzwembad van 38 graden. Lekkerlekker ! Daarnaast hebben we afgelopen vrijdag een snorkeltrip gedaan. Dat hield in: 1 keer snorkelen boven dood koraal en weinig vis, verplicht luisteren naar het zingen van de gidsen (overigens deden ze 'potje met vet' wel grappig), extra betalen voor een lelijk strand en nog een of ander eiland (wat we geweigerd hebben, aangezien we all-in hadden geboekt). De boot was vooral gevuld met Vietnamese toeristen, maar ook nog wat andere Nederlanders en wat Engelsen. Met zn allen (de 'buitenlanders' dus) zijn we 's avonds uit eten gegaan en daarna nog op stap. De avond begon goed: lekker eten, een leuke bar met pooltafel en lekkere cocktails. Toen het keihard ging regenen en je niet meer kon poolen omdat de tafel bijna wegdreef konden we nog steeds wel lachen: op naar de volgende bar genaamd Sailing Club. Dat was een mooie tent met relaxte muziek en iedereen vermaakte zich prima. Domper op de avond was de constatering dat er een aantal van ons beroofd / gerold waren: Bart is 200.000 dong kwijt (8 euro) en nog wat andere mensen ook wat geld hoorden we later. Ik was zo stom om mn portemonnee mee te nemen (doe ik in NL niet , gewoon losgeld mee als ik ga stappen). Het papiergeld zat in mn portemonnee in een ritsvakje, de portemonnee zat in mn broekzak die dichtzit met een knoop. Hoe dan ook: al het papiergeld is gejat, mn pinpas gelukkig niet... Schade: ongeveer 1.500.000 dong (60 euro) dus de zakkenrollert is in een klap miljonair. Beetje jammer dus, maar ook eigen schuld want zoveel geld heb je totaal niet nodig als je hier uit eten gaat en wat drinken. De kater na deze avond was dus behoorlijk, niet alleen vanwege het geld trouwens.

Maar goed. Die dingen gebeuren en er is niks meer aan te doen. Naar de politie voor aangifte schiet ik niet veel mee op denk ik. Dat geeft gezeur en kost alleen maar tijd.

Vandaag (zondag 6 april) gaan we hier weg, op naar Dalat !